Osteopatia
Osteopata leczy:
- ostry i przewlekły ból kręgosłupa
- stany pourazowe, pooperacyjne (blizny, zrosty, ograniczenia ruchu, obrzęki)
- ból stawów i mięśni (łokieć tenisisty, golfisty, zespół cieśni nadgarstka, bolesny bark)
- schorzenia układu pokarmowego (przewlekłe zaparcia, biegunki, refluks, zaburzenia trawienia, psychogenne napięcia)
- bóle i zawroty głowy
- zastoje limfatyczne
- zapalenie zatok
- dysfunkcja stawu skroniowo-żuchowego,
- szumy uszne
- nietrzymanie moczu, kokcykodynię,
- schorzenia układu oddechowego i hormonalnego
- wady postawy
- zaburzenia snu
Kiedy zgłosić się do osteopaty?
Często pacjentami zgłaszającymi się do osteopaty są osoby, które doznały urazu mechanicznego tj: złamanie, zwichnięcie, skręcenie stawu, naderwanie mięśnia, osoby z bólami kręgosłupa lub stanami przeciążenia stawów obwodowych.
Osteopaci ze względu na szerokie i funkcjonalne spojrzenie na pacjenta są także skutecznymi „detektywami“ zaburzeń wynikających z nawarstwiających się przeciążeń i blokad różnych układów, które dają wyraźnie dolegliwości bólowe, jednak nie są namierzane i leczone przez medycynę klasyczną.
Najczęstszymi pacjentami w gabinetach osteopatycznych są pacjenci, którzy nie znaleźli pomocy u lekarza, u których w badaniach tradycyjnych nie uwidacznia się patologia, jednak ze względu na układ naprężeń tkankowych i wzajemnych oddziaływań układów na siebie, powstaje blokada, restrykcja i dysbalans wymagający regulacji.
Coraz częstsza jest współpraca osteopaty z ortodontami, trenerami personalnymi oraz ginekologami (osteopatia uro-ginekologiczna).
Źródło osteopatii
Twórca osteopatii, lekarz dr Andrew Taylor Still, który w głównych założeniach podkreślał, że ciało pacjenta to jedność i należy spoglądać na nie całościowo, ujmował osteopatię w prostych i uniwersalnych założeniach:
Ciało człowieka jest jednością
Zaburzenia w jednym organie, bądź rejonie ciała, mają wpływ na inne jego rejony i elementy, gdyż jest to system naczyń połączonych, wzajemnie na siebie oddziałujących.
Struktura wpływa na funkcję, a funkcja na strukturę
Każda zmiana strukturalna pociąga za sobą zmianę w funkcji danego stawu, organu, rejonu ciała. Usztywnienie mięśnia, jego skrócenie, zrosty w tkance miękkiej mogą powodować ograniczenia zakresu ruchu w stawie, jak również utratę harmonii funkcji całej kończyny oraz objawy neurologiczne i naczyniowe.
Organizm posiada zdolności samoregulacji
Rolą osteopaty jest uruchomienie procesów samoleczenie i autoregulacji pacjenta poprzez usunięcie, tzw. barier, bloków, np. napięć tkankowych.
Ukrwienie jest najważniejszym elementem utrzymującym zdrowie
Odpowiedni dopływ krwi tętniczej oraz odpływ krwi żylnej z danego organu, rejonu ciała jest kluczowy w autoregulacji i skutecznym przeciwdziałaniu przeciążeniom, zapaleniom i infekcjom.
rodzaje osteopatii
osteopatia czaszkowo-krzyżowa
Terapia czaszkowo-krzyżowa jest bezpieczna i bardzo delikatna, odpowiednia dla osób w każdym wieku.
Jest bardzo pomocna w leczeniu wszelkich napięć układu nerwowego oraz:
- przewlekły bólu pleców i szyi
- migrena i napięciowe bóle głowy
- bóle szczęki, żuchwy i twarzy
- wady zgryzu
- zapalenia zatok, gardła
- kręcz karku
- depresja
- stres
- zaburzenia snu
Koncepcja Osteopatii Czaszkowo – Krzyżowej została opracowana przez amerykańskiego osteopatę Williama Sutherlanda, następnie kontynuowana i rozwijana przez innych osteopatów ze względu na skuteczność i wyjątkowość tej metody leczenia. Sutherland zdał sobie sprawę, że kości czaszki są tak zaprojektowane aby się poruszać. Opracowane zostały tzw. fenomeny Sutherlanda, które zakładają, że:
- wszystkie kości czaszki są w subtelnym ruchu podążającym za tzw. pierwotnym rytmem oddechowym
- mózg i rdzeń kręgowy podążają za tym rytmem
- błony otaczające mózg i rdzeń kręgowy są również w ciągłym ruchu
- rytm całego ciała podporządkowany jest falom przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego
- kość krzyżowa również podporządkowuje się temu rytmowi i porusza się między kośćmi biodrowymi
Zabiegi czaszkowo-krzyżowe mogą być stosowane do leczenia praktyczne wszystkich obszarów ciała ponieważ wszystkie tkanki naszego organizmu są pod wpływem rytmu czaszkowo-krzyżowego.
osteopatia dorosłych
Osteopatia jest powszechnie stosowana w leczeniu problemów z plecami oraz stanami pourazowymi i przeciążeniowymi stawów i mięśni, jednak unikatowość tej metody sprawdza się w leczeniu wszelkich dolegliwości, które mogą dotknąć człowieka łącznie z problemami trawiennymi tj. zaparcia, zaburzeniami hormonalnymi tj. zaburzenia miesiączkowania, czy krążeniowymi tj. obrzęki, żylaki.
Jest to możliwe dzięki holistycznemu spojrzeniu na człowieka i znajomości powiązań tkankowych. Wystarczy znaleźć przyczynę problemu, uwolnić restrykcję, blokadę tkankową, a całą resztę wykona ciało, które wykorzysta swe siły witalne i zasoby, aby wrócić do równowagi.
Medycyna osteopatyczna skutecznie sprawdza się w leczeniu zaburzeń w obszarze następujących układów:
Układ mięśniowo – szkieletowy:
- Bóle barku i zamrożony bark
- Bóle i zwyrodnienie biodra
- Bóle i zwyrodnienie kolan
- Urazy kolana
- Ból kręgosłupa
- Skręcenie kostki
- Rwa kulszowa
- Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego
- Bóle kręgosłupa lędźwiowego
- Łokieć tenisisty i golfisty
- Ostroga piętowa
- Częste skurcze mięśni
- Wady postawy – dysbalans mięśniowy
- Skolioza
- Fibromialgia
Układ pokarmowy:
- Zespól jelita drażliwego
- Zaparcia
- Częste rozwolnienia
- Opadanie narządów
- Niestrawność, zaburzenia trawienia
- Stany zapalne jelita grubego
- Przepuklina rozworu przełykowego
Laryngologia:
- Astma
- Bóle i zapalenie stawu skroniowo-żuchwowego
- Zapalenie zatok
- Szumy uszne
Inne:
- Obniżenie odporności, przewlekłe infekcje
- Niepłodność i poronienia
- Bolesne miesiączki
- Zaburzenie snu
- Zaburzenie krążenia
- Nietrzymanie moczu u kobiet
- Chroniczne zmęczenie
- Whiplash – wypadki komunikacyjne
Rekonwalescencja po zabiegach operacyjnych:
- Praca na bliznach pooperacyjnych
- Zespół popunkcyjny
Rekonwalescencja po złamaniach i unieruchomieniach gipsem:
- Skręcenie stawów
- Stan po złamaniu kości
osteopatia dzieci
Osteopatia pediatryczna opiera się na zasadzie, że wszystkie schorzenia (te małe ale też duże) są wynikiem braku równowagi w sieci systemów całego organizm. Po zdiagnozowaniu na podstawie historii choroby i badaniach pediatrycznych Osteopata stosuje bardzo delikatne techniki manualne w celu wywołania głębokich zmian w organizmie małego dziecka.
Te niezwykle subtelne techniki osteopatyczne pozwolą aby układ mięśniowo-szkieletowy, układ pokarmowy, układ nerwowy, układ immunologiczny oraz układ krążenia zaczęły optymalnie pracować. Osteopatyczna opieka medyczna nie używa leków i jest nieinwazyjna. Poród to jedno z najbardziej stresujących momentów w naszym życiu.
Na dziecko działają ogromne siły kompresyjne gdy macica wypycha dziecko w kierunku kanału rodnego. Dziecko jest obracane, skręcane i dociskane w czasie przechodzenia w kierunku „ wyjścia”. Główka dziecka, a w szczególności opona twarda otaczająca mózg i rdzeń kręgowy ma zdolność do absorbowania naprężeń i wszystkich innych sił w czasie porodu.
Wiele dzieci rodzi się ze zmienionym kształtem głowy. W ciągu pierwszych dni życia dziecka zwykle zaczyna się powrót do odpowiedniego kształtu główki na skutek płaczu, ziewania i ssania. Jednak dość często ten proces jest zatrzymany, zwłaszcza gdy dziecko przeszło poród trudny i męczący. Powodem może być nietypowe ułożenie , użycie kleszczy lub pompy próżniowej i inne. W konsekwencji dziecko może czuć dyskomfort w głowie wpływające na całe ciało przez całe życie. Dlatego niezmiernie ważne jest aby zidentyfikować i leczyć skutki porodu.
Zastosowanie osteopatii pediatrycznej:
- kolki
- trudności z karmieniem
- brak odruchu ssania
- płaczliwość
- zaparcia
- zaburzenia snu
- nadpobudliwość
- zniekształcenie główki
- kręcz szyi
- opóźnienie rozwoju
- częste infekcje dróg oddechowych
- zapalenie zatok
- zapalenie ucha
- częste anginy i zapalenie migdałków
- zez
- bóle głowy
- wady postawy i skolioza
- urazy sportowe
- skręcenia stawów i naciągnięcia mięśni
- astma
- ADHD
osteopatia ginekologiczna
W czasie ciąży u kobiety zachodzą ogromne zmiany fizyczne, hormonalne oraz emocjonalne. Organizm musi pracować w innych warunkach. Stawy, więzadła i powięzi są bardziej narażone na przeciążenia z powodu wzrostu wagi, zmiany postawy i rozluźnienia tkanek pod wpływem działania hormonów. Częste objawy związane z ciążą to bóle pleców i kręgosłupa, bóle pachwin, podbrzusza i spojenia łonowego, rwa kulszowa, obrzęki kończyn, refluks, nietrzymanie moczu, żylaki, problemy po ciężkim porodzie.
W osteopatii ginekologicznej podstawowa praca osteopaty to poprawa elastyczności tkanek miednicy, kontrola napięcia mięśni kręgosłupa, przepony oddechowej i moczowo-płciowej, doradztwo w zakresie technik oddechowych i ćwiczeń wzmacniających i rozluźniających.
Najczęstsze schorzenia w których osteopatia ginekologiczna świetnie się sprawdza to:
- wysiłkowe nietrzymanie moczu
- opadanie narządów miednicy
- pochwica
- bolesne miesiączki
- ból kości ogonowej
- osłabienie mięśni dna miednicy
- ból kręgosłupa
- endometrioza
- niepłodność
- rozejście mięśnia prostego brzucha
- blizna po cięciu cesarskim
- blizny, zrosty po nacięciu krocza bądź pęknięciu
Osteopatia ginekologiczna może stanowić doskonałe uzupełnienie tradycyjnej terapii ginekologicznej. Podstawą efektywnego leczenia w tym zakresie jest dokładny i rzetelny wywiad, podczas którego osteopata dobiera najodpowiedniejszą terapię manualną oraz zaleca odpowiednie ćwiczenia i techniki uzupełniające.
Również kobiety przechodzące menopauzę mogą skorzystać z pomocy specjalisty w zakresie m.in. wspomagania pracy układu hormonalnego, trawiennego czy nerwowego oraz zapobiegania nietrzymania moczu i opadania narządów miednicy.
Kobiety w ciąży lub po połogu, które borykają się np. z bólami w okolicach lędźwi, rozejścia mięśnia prostego brzucha, czy posiadające bliznę po cesarskim cięciu lub nacięciu krocza przy porodzie naturalnym również otrzymają fachową pomoc w gabinecie osteopatii ginekologicznej.
osteopatia trzewna
Dolegliwości, w których osteopatia wisceralna przynosi dobre rezultaty:
- refluks
- zespół jelita drażliwego
- zatrucia
- bóle brzucha
- rwa kulszowa i inne bóle pleców (powodem mogą być nerki lub krezki jelita)
- zaparcia
- biegunki
- astma
- problemy kardiologiczne
- częste infekcje
- zapalenie gruczołu krokowego
- zapalenie pęcherza
- bolesne miesiączki
Osteopatia Wisceralna (trzewna) to leczenie narządów i układów wewnętrznych czyli układu pokarmowego, układu oddechowego, układu rozrodczego itd. Podejście osteopatyczne zakłada, że powinno się leczyć całego człowieka, a nie tylko jego dolegliwości, dlatego w czasie badania i stawiania diagnozy zawsze rozpatrujemy powiązania dolegliwości kręgosłupa lub stawów obwodowych z ograniczeniem wydajności pracy narządów wewnętrznych.
Problemy trzewne (bez patologii) mogą wpływać na lokalne objawy bólowe takie jak bóle pleców, mostka, infekcje dróg moczowych, bóle stawów. Każdy narząd w ciele człowieka ma powiązania z charakterystycznymi dla niego obszarami ciała. Np. ból w lewym ramieniu może być powodem zaburzeń pracy śledzony natomiast bóle prawego barku czy ramienia mogą być efektem problemów z wątrobą lub pęcherzykiem żółciowym. Takich połączeń jest dużo. Połączenie dolegliwości strukturalnych ( np. kręgosłup) z wisceralnymi działa w dwie strony. Kręgosłup lub staw może boleć z powodu problemów w jakimś narządzie wewnętrznym lub odwrotnie – narząd wewnętrzny może boleć lub gorzej pracować przez jakieś zablokowania w kręgosłupie lub innym stawie.
Warto przeanalizować całe ciało pacjenta by lepiej pracować na źródłem dolegliwości, a nie tylko z objawami. Takie podejście przywraca ciału harmonię i zdrowie.