Osteopatia

Osteopata leczy:

  • ostry i przewlekły ból kręgosłupa
  • stany pourazowe, pooperacyjne (blizny, zrosty, ograniczenia ruchu, obrzęki)
  • ból stawów i mięśni (łokieć tenisisty, golfisty, zespół cieśni nadgarstka, bolesny bark)
  • schorzenia układu pokarmowego (przewlekłe zaparcia, biegunki, refluks, zaburzenia trawienia, psychogenne napięcia)
  • bóle i zawroty głowy
  • zastoje limfatyczne
  • zapalenie zatok
  • dysfunkcja stawu skroniowo-żuchowego,
  • szumy uszne
  • nietrzymanie moczu, kokcykodynię,
  • schorzenia układu oddechowego i hormonalnego
  • wady postawy
  • zaburzenia snu

Kiedy zgłosić się do osteopaty?

Często pacjentami zgłaszającymi się do osteopaty są osoby, które doznały urazu mechanicznego tj: złamanie, zwichnięcie, skręcenie stawu, naderwanie mięśnia, osoby z bólami kręgosłupa lub stanami przeciążenia stawów obwodowych.

Osteopaci ze względu na szerokie i funkcjonalne spojrzenie na pacjenta są także skutecznymi „detektywami“ zaburzeń wynikających z nawarstwiających się przeciążeń i blokad różnych układów, które dają wyraźnie dolegliwości bólowe, jednak nie są namierzane i leczone przez medycynę klasyczną.

Najczęstszymi pacjentami w gabinetach osteopatycznych są pacjenci, którzy nie znaleźli pomocy u lekarza, u których w badaniach tradycyjnych nie uwidacznia się patologia, jednak ze względu na układ naprężeń tkankowych i wzajemnych oddziaływań układów na siebie, powstaje blokada, restrykcja i dysbalans wymagający regulacji.

Coraz częstsza jest współpraca osteopaty z ortodontami, trenerami personalnymi oraz ginekologami (osteopatia uro-ginekologiczna).

Źródło osteopatii

Twórca osteopatii, lekarz dr Andrew Taylor Still, który w głównych założeniach podkreślał, że ciało pacjenta to jedność i należy spoglądać na nie całościowo, ujmował osteopatię w prostych i uniwersalnych założeniach:

Ciało człowieka jest jednością

Zaburzenia w jednym organie, bądź rejonie ciała, mają wpływ na inne jego rejony i elementy, gdyż jest to system naczyń połączonych, wzajemnie na siebie oddziałujących.

Struktura wpływa na funkcję, a funkcja na strukturę

Każda zmiana strukturalna pociąga za sobą zmianę w funkcji danego stawu, organu, rejonu ciała. Usztywnienie mięśnia, jego skrócenie, zrosty w tkance miękkiej mogą powodować ograniczenia zakresu ruchu w stawie, jak również utratę harmonii funkcji całej kończyny oraz objawy neurologiczne i naczyniowe.

Organizm posiada zdolności samoregulacji

Rolą osteopaty jest uruchomienie procesów samoleczenie i autoregulacji pacjenta poprzez usunięcie, tzw. barier, bloków, np. napięć tkankowych.

Ukrwienie jest najważniejszym elementem utrzymującym zdrowie

Odpowiedni dopływ krwi tętniczej oraz odpływ krwi żylnej z danego organu, rejonu ciała jest kluczowy w autoregulacji i skutecznym przeciwdziałaniu przeciążeniom, zapaleniom i infekcjom.

rodzaje osteopatii

osteopatia czaszkowo-krzyżowa

Terapia czaszkowo-krzyżowa jest bezpieczna i bardzo delikatna, odpowiednia dla osób w każdym wieku.

Jest bardzo pomocna w leczeniu wszelkich napięć układu nerwowego oraz:

  • przewlekły bólu pleców i szyi
  • migrena i napięciowe bóle głowy
  • bóle szczęki, żuchwy i twarzy
  • wady zgryzu
  • zapalenia zatok, gardła
  • kręcz karku
  • depresja
  • stres
  • zaburzenia snu

Koncepcja Osteopatii Czaszkowo – Krzyżowej została opracowana przez amerykańskiego osteopatę Williama Sutherlanda, następnie kontynuowana i rozwijana przez innych osteopatów ze względu na skuteczność i wyjątkowość tej metody leczenia. Sutherland zdał sobie sprawę, że kości czaszki są tak zaprojektowane aby się poruszać. Opracowane zostały tzw. fenomeny Sutherlanda, które zakładają, że:

  • wszystkie kości czaszki są w subtelnym ruchu podążającym za tzw. pierwotnym rytmem oddechowym
  • mózg i rdzeń kręgowy podążają za tym rytmem
  • błony otaczające mózg i rdzeń kręgowy są również w ciągłym ruchu
  • rytm całego ciała podporządkowany jest falom przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego
  • kość krzyżowa również podporządkowuje się temu rytmowi i porusza się między kośćmi biodrowymi

Zabiegi czaszkowo-krzyżowe mogą być stosowane do leczenia praktyczne wszystkich obszarów ciała ponieważ wszystkie tkanki naszego organizmu są pod wpływem rytmu czaszkowo-krzyżowego.

osteopatia dorosłych

Osteopatia jest powszechnie stosowana w leczeniu problemów z plecami oraz stanami pourazowymi i przeciążeniowymi stawów i mięśni, jednak unikatowość tej metody sprawdza się w leczeniu wszelkich dolegliwości, które mogą dotknąć człowieka łącznie z problemami trawiennymi tj. zaparcia, zaburzeniami hormonalnymi tj. zaburzenia miesiączkowania, czy krążeniowymi tj. obrzęki, żylaki.
Jest to możliwe dzięki holistycznemu spojrzeniu na człowieka i znajomości powiązań tkankowych. Wystarczy znaleźć przyczynę problemu, uwolnić restrykcję, blokadę tkankową, a całą resztę wykona ciało, które wykorzysta swe siły witalne i zasoby, aby wrócić do równowagi.

Medycyna osteopatyczna skutecznie sprawdza się w leczeniu zaburzeń w obszarze następujących układów:

Układ mięśniowo – szkieletowy:

  • Bóle barku i zamrożony bark
  • Bóle i zwyrodnienie biodra
  • Bóle i zwyrodnienie kolan
  • Urazy kolana
  • Ból kręgosłupa
  • Skręcenie kostki
  • Rwa kulszowa
  • Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego
  • Bóle kręgosłupa lędźwiowego
  • Łokieć tenisisty i golfisty
  • Ostroga piętowa
  • Częste skurcze mięśni
  • Wady postawy – dysbalans mięśniowy
  • Skolioza
  • Fibromialgia

Układ pokarmowy:

  • Zespól jelita drażliwego
  • Zaparcia
  • Częste rozwolnienia
  • Opadanie narządów
  • Niestrawność, zaburzenia trawienia
  • Stany zapalne jelita grubego
  • Przepuklina rozworu przełykowego

Laryngologia:

  • Astma
  • Bóle i zapalenie stawu skroniowo-żuchwowego
  • Zapalenie zatok
  • Szumy uszne

Inne:

  • Obniżenie odporności, przewlekłe infekcje
  • Niepłodność i poronienia
  • Bolesne miesiączki
  • Zaburzenie snu
  • Zaburzenie krążenia
  • Nietrzymanie moczu u kobiet
  • Chroniczne zmęczenie
  • Whiplash – wypadki komunikacyjne

Rekonwalescencja po zabiegach operacyjnych:

  • Praca na bliznach pooperacyjnych
  • Zespół popunkcyjny

Rekonwalescencja po złamaniach i unieruchomieniach gipsem:

  • Skręcenie stawów
  • Stan po złamaniu kości

osteopatia dzieci

Osteopatia pediatryczna opiera się na zasadzie, że wszystkie schorzenia (te małe ale też duże) są wynikiem braku równowagi w sieci systemów całego organizm. Po zdiagnozowaniu na podstawie historii choroby i badaniach pediatrycznych Osteopata stosuje bardzo delikatne techniki manualne w celu wywołania głębokich zmian w organizmie małego dziecka.

Te niezwykle subtelne techniki osteopatyczne pozwolą aby układ mięśniowo-szkieletowy, układ pokarmowy, układ nerwowy, układ immunologiczny oraz układ krążenia zaczęły optymalnie pracować. Osteopatyczna opieka medyczna nie używa leków i jest nieinwazyjna. Poród to jedno z najbardziej stresujących momentów w naszym życiu.

Na dziecko działają ogromne siły kompresyjne gdy macica wypycha dziecko w kierunku kanału rodnego. Dziecko jest obracane, skręcane i dociskane w czasie przechodzenia w kierunku „ wyjścia”. Główka dziecka, a w szczególności opona twarda otaczająca mózg i rdzeń kręgowy ma zdolność do absorbowania naprężeń i wszystkich innych sił w czasie porodu.

Wiele dzieci rodzi się ze zmienionym kształtem głowy. W ciągu pierwszych dni życia dziecka zwykle zaczyna się powrót do odpowiedniego kształtu główki na skutek płaczu, ziewania i ssania. Jednak dość często ten proces jest zatrzymany, zwłaszcza gdy dziecko przeszło poród trudny i męczący. Powodem może być nietypowe ułożenie , użycie kleszczy lub pompy próżniowej i inne. W konsekwencji dziecko może czuć dyskomfort w głowie wpływające na całe ciało przez całe życie. Dlatego niezmiernie ważne jest aby zidentyfikować i leczyć skutki porodu.

Zastosowanie osteopatii pediatrycznej:

  • kolki
  • trudności z karmieniem
  • brak odruchu ssania
  • płaczliwość
  • zaparcia
  • zaburzenia snu
  • nadpobudliwość
  • zniekształcenie główki
  • kręcz szyi
  • opóźnienie rozwoju
  • częste infekcje dróg oddechowych
  • zapalenie zatok
  • zapalenie ucha
  • częste anginy i zapalenie migdałków
  • zez
  • bóle głowy
  • wady postawy i skolioza
  • urazy sportowe
  • skręcenia stawów i naciągnięcia mięśni
  • astma
  • ADHD

osteopatia ginekologiczna

W czasie ciąży u kobiety zachodzą ogromne zmiany fizyczne, hormonalne oraz emocjonalne. Organizm musi pracować w innych warunkach. Stawy, więzadła i powięzi są bardziej narażone na przeciążenia z powodu wzrostu wagi, zmiany postawy i rozluźnienia tkanek pod wpływem działania hormonów. Częste objawy związane z ciążą to bóle pleców i kręgosłupa, bóle pachwin, podbrzusza i spojenia łonowego, rwa kulszowa, obrzęki kończyn, refluks, nietrzymanie moczu, żylaki, problemy po ciężkim porodzie.

W osteopatii ginekologicznej podstawowa praca osteopaty to poprawa elastyczności tkanek miednicy, kontrola napięcia mięśni kręgosłupa, przepony oddechowej i moczowo-płciowej, doradztwo w zakresie technik oddechowych i ćwiczeń wzmacniających i rozluźniających.

Najczęstsze schorzenia w których osteopatia ginekologiczna świetnie się sprawdza to:

  • wysiłkowe nietrzymanie moczu
  • opadanie narządów miednicy
  • pochwica
  • bolesne miesiączki
  • ból kości ogonowej
  • osłabienie mięśni dna miednicy
  • ból kręgosłupa
  • endometrioza
  • niepłodność
  • rozejście mięśnia prostego brzucha
  • blizna po cięciu cesarskim
  • blizny, zrosty po nacięciu krocza bądź pęknięciu

Osteopatia ginekologiczna może stanowić doskonałe uzupełnienie tradycyjnej terapii ginekologicznej. Podstawą efektywnego leczenia w tym zakresie jest dokładny i rzetelny wywiad, podczas którego osteopata dobiera najodpowiedniejszą terapię manualną oraz zaleca odpowiednie ćwiczenia i techniki uzupełniające.

Również kobiety przechodzące menopauzę mogą skorzystać z pomocy specjalisty w zakresie m.in. wspomagania pracy układu hormonalnego, trawiennego czy nerwowego oraz zapobiegania nietrzymania moczu i opadania narządów miednicy.

Kobiety w ciąży lub po połogu, które borykają się np. z bólami w okolicach lędźwi, rozejścia mięśnia prostego brzucha, czy posiadające bliznę po cesarskim cięciu lub nacięciu krocza przy porodzie naturalnym również otrzymają fachową pomoc w gabinecie osteopatii ginekologicznej.

osteopatia trzewna

Dolegliwości, w których osteopatia wisceralna przynosi dobre rezultaty:

  • refluks
  • zespół jelita drażliwego
  • zatrucia
  • bóle brzucha
  • rwa kulszowa i inne bóle pleców (powodem mogą być nerki lub krezki jelita)
  • zaparcia
  • biegunki
  • astma
  • problemy kardiologiczne
  • częste infekcje
  • zapalenie gruczołu krokowego
  • zapalenie pęcherza
  • bolesne miesiączki

Osteopatia Wisceralna (trzewna) to leczenie narządów i układów wewnętrznych czyli układu pokarmowego, układu oddechowego, układu rozrodczego itd. Podejście osteopatyczne zakłada, że powinno się leczyć całego człowieka, a nie tylko jego dolegliwości, dlatego w czasie badania i stawiania diagnozy zawsze rozpatrujemy powiązania dolegliwości kręgosłupa lub stawów obwodowych z ograniczeniem wydajności pracy narządów wewnętrznych.

Problemy trzewne (bez patologii) mogą wpływać na lokalne objawy bólowe takie jak bóle pleców, mostka, infekcje dróg moczowych, bóle stawów. Każdy narząd w ciele człowieka ma powiązania z charakterystycznymi dla niego obszarami ciała. Np. ból w lewym ramieniu może być powodem zaburzeń pracy śledzony natomiast bóle prawego barku czy ramienia mogą być efektem problemów z wątrobą lub pęcherzykiem żółciowym. Takich połączeń jest dużo. Połączenie dolegliwości strukturalnych ( np. kręgosłup) z wisceralnymi działa w dwie strony. Kręgosłup lub staw może boleć z powodu problemów w jakimś narządzie wewnętrznym lub odwrotnie – narząd wewnętrzny może boleć lub gorzej pracować przez jakieś zablokowania w kręgosłupie lub innym stawie.

Warto przeanalizować całe ciało pacjenta by lepiej pracować na źródłem dolegliwości, a nie tylko z objawami. Takie podejście przywraca ciału harmonię i zdrowie.